Kleine dingen, een groot gebaar
Kleine dingen, een groot gebaar - week van de vrijwilliger bij OPZC Rekem
Elke dag kom je wel een vrijwilliger tegen in het zorgcentrum. In het totaal zijn het er 71 waarvan 29 bezoekvrijwilligers en 46 taakvrijwilligers. Een aantal onder hen combineren beide. Allemaal mensen met een warm hart, die een stuk van hun vrije tijd opofferen in ruil voor een blije patiënt of bewoner. In het kader van de week van de vrijwilliger zochten we 2 vrijwilligers op: Joyce, bezoekvrijwilliger van Lieve bij PVT Rado Lanaken en Jeannine, taakvrijwilligster bij Ouderenzorg op de campus van Rekem. Het werden twee bijzondere verhalen.
Samen genieten van kleine dingen
Joyce en Lieve zijn al in het bezoeklokaaltje aanwezig als ik binnenkom. Ik word door hen beiden verwelkomd en mag bij hen aan tafel plaatsnemen voor een kort interview.
Joyce is een 36-jarige jonge moeder met 2 zonen van bijna 7 en 10. Ze komt regelmatig op bezoek bij Lieve. ‘Anderhalf jaar geleden zat ik thuis na een burnout, ik wou graag ander werk zoeken en in tussentijd zocht ik informatie op over vrijwilligerswerk. Zo kwam ik op de website van Vriendendienst Rekem terecht en stuurde een mail. Al snel kreeg ik een uitnodiging om langs te komen.’ In april 2016 startte ze als bezoekvrijwilliger.
Lieve woont op PVT Rado in Lanaken. Ze stond al langer op de wachtlijst voor een vrijwilliger. Dankzij de komst van Joyce is die wens in vervulling gegaan en kan ze er eens tussenuit. ‘Weg van hier, weg van iedereen die er elke dag zijn.’ ‘Eigenlijk klikte het meteen vanaf het eerste moment dat we mekaar zagen’ zegt Joyce en Lieve bevestigt stralend met een ‘Ja’. ‘We babbelen over vanalles en nog wat. Ook de kinderen zijn al eens meegekomen. Als ik langs geweest ben vragen ze hoe het met haar is, voor hen is ze al oma Lieve.’ Lieve glundert 'het klikt goed tussen ons. Joyce is eenvoudig en vlot. Moest ze veel make-up gebruiken, dan zou ik me niet goed bij haar voelen. Ik ben eerder stil en als ik me op mijn gemak voel dan kom ik stilletjes aan naar boven gekropen. Joyce probeert eenmaal om de 2 weken langs te komen, maar soms lukt het ook niet. 'Ik ben ondertussen weer aan het werk en sinds kort hebben ze gevraagd om meer uren te gaan werken. Als ik hier bij Lieve kom gaan we samen shoppen en gaan we samen een koffie drinken.’
We maken nog een paar foto’s. En dan is het tijd om de jassen aan te doen, de rollator verdwijnt in de auto en daar gaan ze dan… even samen genieten van kleine dingen.
Ik kijk er elke week naar uit
Het is een grijze donderdagmiddag. Als ik toekom is het crealokaal van Ouderenzorg nog leeg. Stilaan komen de deelnemers eraan samen met de begeleiding. In het totaal 5 mannelijke en 3 vrouwelijke begeleidsters; één hiervan is Jeannine. Het idee om als vrijwilliger te starten kwam 10 jaar geleden tijdens een opendeurdag bij OPZC Rekem. ‘Als ik op pensioen ga, dan kom ik hier vrijwilligerswerk doen’ zei ze tegen haar man. En dat voornemen werd uitgevoerd nadat ze op pensioen ging. ‘Ik belde naar het algemeen nummer en vroeg of ze nog een vrijwilliger konden gebruiken. Na enkele gesprekken kon ik in november 2015 van start gaan als taakvrijwilliger bij Ouderenzorg.’
En van die beslissing heeft ze nog geen seconde spijt. ‘Ik kijk er elke week naar uit om te komen. Donderdag is mijn namiddag en daar komt niets tussen. Vanaf 13.30 uur gaan we van start. We wandelen van de zorgeenheid naar het crealokaal. Met muziek op de achtergrond probeert ieder naar zijn eigen kunnen creatief bezig te zijn. Dat kan verven zijn, knippen, tekenen… Sommigen moeten geholpen worden, anderen zijn nog zelfstandig. Het leuke eraan is dat niets moet. Vooral het samenzijn is belangrijk en terwijl we daar bezig zijn babbelen we ook met mekaar.’
Het thema van vandaag is Pasen. Paashazen en -kippen passeren de revue. Die worden binnenkort op de zorgeenheid opgehangen. Jeannine vliegt er enthousiast in. Ze tekent de figuren over en knipt ze uit. Ze vraagt aan een patiënt of ze mag helpen en bij een andere patiënt vraagt ze of hij zich minder goed voelt en terug naar de zorgeenheid wil. Maar hij wil toch liever blijven. De tijd vliegt voorbij. Na een uurtje is het koffiepauze voor de patiënten en daarna is er terug actie. ‘Als het dadelijk mooi weer is gaan we wandelen met de patiënten. Bij slecht weer doen we terug iets creatiefs. Dat doen we iedere week, telkens weer rond een thema dat herkenbaar is voor de patiënten. Soms zijn er ook uitstappen, als ik kan probeer ik ook mee te gaan.’
Om 16.00 uur zit haar taak erop en keert ze met een goed gevoel naar huis. ‘Het doet me goed dat ik iets kan doen voor die mensen en ook het ziekenhuis hiermee kan helpen. Als ik tegen anderen zeg dat ik vrijwilligerswerk doe bij OPZC Rekem, dan vragen mensen: wat ga je daar doen? Als ik dan vertel over wat ik hier doe, zeggen ze ah, doen ze dat daar ook? Het is jammer dat mensen er zo weinig van weten en vaak nog een verkeerd beeld hebben. Toch is het een aanrader voor iedereen.
Nooit teveel
Vriendendienst Rekem zoekt nog altijd nieuwe vrijwilligers. Vrijwilligers zijn er nooit teveel. Dankzij hun bijdrage kunnen we patiënten en bewoners iets extra aanbieden zoals contacten met anderen, een nieuwe omgeving, iemand die om hen geeft… Het zijn de kleine dingen die zoveel meer betekenen.
Kijk op http://www.opzcrekem.be/vrijwilligers voor meer info of neem contact op met coördinator Arlette Boven via 089 84 76 03.
Het PXL salon van de vrijwilliger vindt op 28 maart 2017 plaats. Download hier de affiche